Een paarse soort die soms wit bloeit
Het leverbloempje (Hepatica nobilis) bloeit meestal paars of paarsblauw. Heel af en toe zie je roze of witte exemplaren. Een wit leverbloempje is dus geen aparte soort, maar een kleurvorm van dezelfde plant. Kwekers verkopen witte selecties onder de naam 'Alba'. In Japan zijn bijzondere kleurvormen van het leverbloempje geliefde verzamelplanten.
Daar is de plant bekend als yukiwariso, sneeuwbreker.
Wit leverbloempje of bosanemoon?
Beide horen bij de ranonkelfamilie en beide bloeien wit in het vroege voorjaar, maar je kunt ze goed onderscheiden:
- Het leverbloempje heeft driedelig, leerachtig blad met gave randen, dat vaak de winter doorkomt. Het blad van de bosanemoon is fijner ingesneden en sterft in de zomer af.
- Onder de bloem van het leverbloempje zitten drie groene schutbladen die op een kelk lijken.
- De bosanemoon is een inheemse plant die in Nederlandse bossen vaak in grote tapijten bloeit. Het leverbloempje komt hier niet in het wild voor.
Een plekje in de tuin
Van nature groeit het leverbloempje in bossen, struwelen en bergweiden. In de tuin wil hij hetzelfde: halfschaduw onder bladverliezende struiken of bomen en humusrijke grond die niet uitdroogt en niet drassig wordt. De witte vorm valt op tegen een donkere achtergrond, dus zet hem aan de voet van een struik of langs een schaduwpad.
Hij groeit langzaam en wordt mooier als je hem met rust laat; verplanten stelt hem terug.
De witte bloemen verschijnen in maart en april. Ze gaan 's avonds en bij regen dicht en openen weer als de zon doorbreekt. Koop witte leverbloempjes bij een kwekerij die schaduwplanten heeft. Graaf nooit planten uit de natuur, ook niet in de Ardennen, waar de soort plaatselijk is verwilderd.
Let op met kinderen en dieren
Wit is net zo giftig als paars. Zoals veel ranonkelachtigen bevat het verse leverbloempje protoanemonine, dat de mond en de huid irriteert. Ook de bosanemoon is giftig, dus laat kinderen en huisdieren aan geen van beide knabbelen.
