Helianthus annuus in het kort
De Latijnse naam van de zonnebloem is Helianthus annuus. Helianthus is opgebouwd uit de Griekse woorden voor zon en bloem, annuus betekent eenjarig. De plant hoort bij de composietenfamilie en wordt meestal anderhalf tot drieënhalf meter hoog; er zijn uitschieters van ruim zeven meter bekend. Het bloemhoofd kan dertig centimeter breed worden en bestaat uit talloze kleine buisbloempjes in het hart, omringd door gele lintbloemen.
De zonnebloem komt uit Noord- en Midden-Amerika en werd daar al meer dan drieduizend jaar geleden in cultuur gebracht. Rond 1530 namen Spanjaarden de pitten mee over de oceaan.
Volgt hij de zon?
Alleen jonge planten waarvan de knop nog dicht is. Zij draaien overdag mee met de zon en keren 's nachts terug naar het oosten. Zodra de bloem opengaat, verstijft de stengel in die oostelijke stand. Een bloeiende zonnebloem kijkt dus de hele dag naar het oosten.
Zelf zaaien
- Zaai van april tot half juni direct in de tuin, op een zonnige plek.
- Elke goed doorlatende grondsoort is geschikt.
- Geef bij droogte flink water, want een grote plant verdampt veel.
- Zet hoge rassen vast aan een stok tegen de wind.
De bloei loopt van juli tot oktober. In de herfst kun je de pitten oogsten voor jezelf of voor de vogels.
In de vaas en in de kunst
Een zonnebloem drinkt veel. Zet hem in een stevige vaas met ruim water, snijd de steel schuin af, haal het blad onder water weg en vul elke dag bij. Zo blijft hij vaak ruim een week mooi. Pollenvrije snijrassen voorkomen geel stuifmeel op tafel.
Vincent van Gogh maakte enkele beroemde schilderijen van zonnebloemen, en het laatste Nederlandse briefje van vijftig gulden kreeg de bijnaam Zonnebloem, naar de bloem die erop stond. Volgens de ASPCA is de zonnebloem niet giftig voor honden, katten en paarden.
