Roomwit, en 's nachts op zijn best
De bekendste witte kamperfoelie is de wilde kamperfoelie (Lonicera periclymenum). Hij hoort van nature thuis in West-Europa, van Zuid-Scandinavië via Denemarken, Duitsland en de Benelux tot Groot-Brittannië en Frankrijk. De bloemen zijn roomwit, 3 tot 5 centimeter groot en kleuren bij het ouder worden wat dieper, richting geel.
Soms hebben ze een roze of rode blos. Ze verschijnen ongeveer van juni tot september.
Overdag ruiken ze maar zwak, maar 's avonds en 's nachts wordt de geur veel sterker. Daarmee lokt de plant nachtvlinders en bijen met een lange tong, die de bloemen bestuiven. Een plek bij het terras, de slaapkamer of een bankje waar je op zomeravonden zit, is daarom ideaal. Na de bloei verschijnen felrode bessen, die door vogels worden gegeten.
Zo groeit hij goed
De wilde kamperfoelie is een krachtige, bladverliezende klimmer die tot ongeveer 7 meter lang kan worden. Hij windt zich om een steun, dus geef hem een hek, gaas of pergola. Het liefst heeft hij zijn wortels in de schaduw en zijn bloeiende top in de zon of lichte schaduw. Een laag vaste planten of een mulchlaag aan de voet houdt de grond koel en vochtig.
Haal elk jaar dode takken weg, dan blijft de plant luchtig en bloeit hij rijk.
Twee selecties van deze soort, 'Graham Thomas' en 'Serotina', kregen de Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society. Witte bloemen zijn in de schemering beter zichtbaar dan donkere, wat ze extra geschikt maakt voor een avondplek.
Is kamperfoelie giftig voor honden en katten?
De ASPCA, de bekendste Amerikaanse bron over giftige planten voor huisdieren, noemt kamperfoelie niet op haar lijsten. Over effecten bij honden en katten is dus weinig bekend. Wel staat vast dat de bessen en bladeren van de wilde kamperfoelie giftig zijn voor mensen. Wees daarom voorzichtig: laat je hond niet aan de bessen knabbelen en neem contact op met de dierenarts als je huisdier er veel van heeft gegeten.
