Wit is de natuurlijke kleur
Bij Zantedeschia aethiopica is het witte schutblad geen resultaat van veredeling. De soort groeit wild in Zuid-Afrika, Lesotho en Eswatini, langs beken en vijvers, en heeft daar altijd een wit schutblad van maximaal zo'n 25 centimeter. Wat de meeste mensen de bloem noemen, is dus eigenlijk een omhulsel.
De echte bloempjes zitten op de gele kolf in het midden, en volgens de Engelstalige Wikipedia geeft die kolf een zwakke, zoete geur af.
De gekleurde calla's in de winkel hebben een andere achtergrond: het zijn kruisingen van kleinere soorten. De witte calla is de grootste van het geslacht en kan ruim een meter hoog worden.
Bekende witte cultivars
- 'Crowborough' verdraagt kou beter dan de gewone soort en is bedoeld voor koelere streken.
- 'Green Goddess' heeft een wit schutblad met groene strepen en valt op in moderne arrangementen.
- Beide kregen de Award of Garden Merit van de Britse Royal Horticultural Society.
- 'Pink Mist' is wit met een roze zweem aan de voet van het schutblad.
- 'White Sail' staat bekend om zijn opvallend brede schutblad.
Een wit bloemetje voor feest en afscheid
De witte calla wordt traditioneel geassocieerd met zowel bruiloften als rouw. In bruidsboeketten is hij geliefd om zijn strakke lijn, en bij een afscheid kiezen veel mensen voor een enkele steel. In Ierland is de witte calla een herdenkingsbloem rond Pasen, waarmee de gevallenen van de Paasopstand worden herdacht.
Een calla boeket hoeft niet groot te zijn: drie of vijf stelen in een smalle, hoge vaas met wat donker blad erbij zijn genoeg. Naast ronde bloemen zoals rozen komt de kelkvorm extra goed uit.
Zo blijft hij mooi
- Zet de stelen in een laagje schoon water van een paar centimeter; de sappige steel wordt zacht als hij diep in het water staat.
- Snijd om de paar dagen een stukje van de steel en ververs het water zodra het troebel wordt.
- Raak het witte schutblad zo min mogelijk aan, want drukplekken worden snel zichtbaar.
Calla bevat onoplosbare calciumoxalaatkristallen. Volgens de ASPCA veroorzaken die bij katten en honden een branderige mond, kwijlen, braken en slikproblemen. Het is geen echte lelie en geeft dus geen nierschade, maar zet de vaas toch buiten bereik.
