Wit komt van nature voor
De bonte krokus of voorjaarskrokus (Crocus vernus) groeit wild in graslanden in de Alpen, de Pyreneeën en op de Balkan. Volgens de Nederlandstalige Wikipedia heeft hij grote bloemen in paars, wit en gestreepte vormen. Wit is dus geen kunstje van de kweker. De soort wordt tien tot vijftien centimeter hoog en bloeit ongeveer tegelijk met of net na de kleinere sneeuwkrokussen.
In Groot-Brittannië is hij verwilderd op kerkhoven en in bermen.
De bekendste witte cultivar is 'Jeanne d'Arc': wit met een paarse voet. Ook van de boerenkrokus (Crocus tommasinianus) bestaat een witte vorm, 'Albus'.
Het hart van de bloem
In een witte krokus vallen de oranje stempel en de gele meeldraden veel meer op dan in een paarse bloem. Een krokus groeit uit een knol die broedknolletjes vormt, waardoor een groep witte krokussen ieder jaar dichter wordt.
Planten en plek
- Plant de knollen in de herfst, met de punt omhoog, voordat de grond bevriest.
- Kies een zonnige plek met losse, goed doorlatende grond.
- Wit komt het best uit voor een donkere achtergrond: aan de voet van coniferen, tegen een stenen muurtje of in donkere schors.
- De grote cultivars van Crocus vernus passen in groepen en potten; kleinere soorten in het gras.
- Krokussen in een pot kun je in het voorjaar bij de voordeur zetten, waar je ze van dichtbij ziet.
Kleurcombinaties
Een groep van alleen witte krokussen lijkt op een laatste restje sneeuw. Tussen paarse en gele krokussen brengt wit juist licht. Ook blauwe voorjaarsbloeiers passen erbij. Voor bijen die vroeg in het jaar uitvliegen, zijn krokussen een welkome bron van stuifmeel.
Huisdieren
De voorjaarskrokus is voor huisdieren licht giftig: volgens de ASPCA kan hij maag-darmklachten geven. De herfstbloeiende herfsttijloos (Colchicum autumnale) is veel gevaarlijker en kan lever en nieren beschadigen. Plant herfstbloeiende, krokusachtige bloemen daarom niet waar je hond graag in de grond wroet.
