Een kleurvorm, geen aparte soort
De gewone kleur van het vergeet-mij-nietje is blauw, maar binnen het bosvergeet-mij-nietje (Myosotis sylvatica) bestaan ook vormen met witte bloemen. Kwekers hebben daar tuinselecties van gemaakt, en die verwilderen vaak weer in de omgeving. Een bekende witte is 'Snowsylva' uit de Sylva-serie, de witte tegenhanger van de roze 'Rosylva'.
De plantjes hebben langwerpige, ruw behaarde blaadjes. De afzonderlijke bloempjes zijn maar 5 tot 8 millimeter breed, maar ze gaan met zovelen tegelijk open dat een groep van een afstand op een wit wolkje lijkt. Witte vergeet-mij-nietjes bloeien tegelijk met de blauwe, in het voorjaar, zodat je ze zonder problemen naast elkaar kunt zetten.
Waar wit tot zijn recht komt
Wit valt in de schemering en in de schaduw meer op dan blauw. Daarom staat een wit vergeet-mij-nietje mooi onder bomen, aan de schaduwkant van het huis of in een border waar je 's avonds naar kijkt. Goede combinaties zijn:
- tulpen en narcissen, waartussen het de kale grond bedekt;
- blauwe vergeet-mij-nietjes, voor een tweekleurig tapijt;
- varens en hosta's op een schaduwrijke plek;
- witte tulpen, als je een helemaal wit voorjaarsperk wilt.
Planten en zaaien
Het bosvergeet-mij-nietje groeit van nature op vochtige, humusrijke, losse grond in lichte loofbossen en langs bospaden. In de tuin wil het dus een plek die niet uitdroogt, in halfschaduw of zon. Kant-en-klare plantjes zet je in het voorjaar uit. Zaai je zelf, doe dat dan in de zomer: de plantjes bloeien het jaar erna.
Omdat het een tweejarige of kortlevende plant is, laat je hem het best zichzelf uitzaaien als je de witte groep wilt houden. Vers zaad werkt het beste, want oud zaad kiemt slecht.
Betekenis
Het vergeet-mij-nietje wordt traditioneel geassocieerd met herinnering, en wit met eenvoud en rust. Daarom kiezen mensen een wit vergeet-mij-nietje soms voor een ingetogen gedenkplek, bijvoorbeeld bij een graf of aan de voet van een herdenkingsboom.
