Soorten achter de cultivars
Het geslacht Heuchera hoort bij de steenbreekfamilie (Saxifragaceae) en telt rond de vijftig soorten. Bijna alle soorten komen uit Noord-Amerika; één soort groeit in het Russische Verre Oosten. De naam eert de Duitse arts en botanicus Johann Heinrich von Heucher. In het Engels heet de plant coral bells of alumroot.
De meeste tuinvormen stammen af van Heuchera americana, aangevuld met kruisingen met soorten als Heuchera micrantha en Heuchera villosa. Om de bloemen is vooral Heuchera sanguinea bekend. Het blad varieert van groen en zilver tot brons, roze en bijna zwart; 'Obsidian' kreeg als donkere cultivar de Award of Garden Merit van de RHS.
Purperklokjes kruisen ook met het verwante geslacht Tiarella. Die kruisingen worden verkocht als Heucherella.
Een purperklokje planten
- Plant in het voorjaar of de vroege herfst.
- Zet de plant op dezelfde hoogte als in de pot of iets hoger. Een begraven hart rot snel.
- Kies goed doorlatende, humusrijke grond. Op zware klei werk je eerst compost of mest door de bodem.
- Halfschaduw of gefilterd licht is ideaal. Donker blad verdraagt meer zon dan licht blad, dat in de felle zon kan verbleken of verbranden.
In pot en bak
Omdat het blad het hele seizoen sierlijk blijft, is het purperklokje een goede potplant voor balkon en terras. In een pot droogt de grond sneller uit dan in de border, dus geef in voorjaar en zomer regelmatig water en na een paar maanden wat vloeibare voeding. Een paar bladkleuren naast elkaar in één bak werkt verrassend goed.
Het jaar rond
Een groot deel van het blad overwintert. Knip in het voorjaar beschadigd en bruin blad weg, zodat het nieuwe loof ruimte krijgt. Haal na de bloei de uitgebloeide stengels weg. Om de drie à vier jaar verjong je oude, houtige pollen door ze laat in het voorjaar te delen en de jonge buitendelen opnieuw te planten.
De grootste vijanden zijn taxuskeverlarven aan de wortels, vooral in potten, en roest op het blad. De ASPCA noemt Heuchera sanguinea niet giftig voor huisdieren.
