Wat is een rode lobelia eigenlijk?
De gewone perklobelia, Lobelia erinus, kent geen echt vuurrood. Gekweekte kleuren zijn wit, roze, blauw, paars en magenta, en die magenta tinten worden in de handel vaak rood genoemd. Een voorbeeld is 'Rosamunde', door North Carolina State University omschreven als karmijnrood, vaak met een wit oog.
Een 'rode' perklobelia zit dus meestal ergens tussen wijnrood en fel roze in.
Wie echt helder rood zoekt, komt uit bij een andere soort. Lobelia cardinalis, in het Engels cardinal flower, groeit van nature van Zuidoost-Canada via de Verenigde Staten en Mexico tot in Colombia. Het is een vaste plant tot ongeveer 1,2 meter hoog, met bloemen tot vier centimeter in rechtopstaande trossen in de nazomer.
In zijn thuisgebied wordt hij vooral door kolibries bestoven.
Twee heel verschillende planten
- Lobelia erinus blijft laag en past in hanging baskets, balkonbakken en randen.
- Lobelia cardinalis is een forse vaste plant voor natte grond. In het wild staat hij langs rivieren, in moerassen en aan oevers, dus in de tuin hoort hij aan de rand van een vijver of in een vochtige laagte.
- De cultivar 'Queen Victoria', met donker blad, kreeg de Award of Garden Merit van de RHS.
Rood in de bak en in de border
Karmijnrode perklobelia komt mooi uit naast witte en lichtblauwe lobelia in dezelfde basket, of naast roze geraniums en planten met zilvergrijs blad. Net als andere perklobelia's kan hij niet tegen een droge kluit, dus geef op warme dagen dagelijks water. Voor echt scharlaken in de tuin zet je Lobelia cardinalis op het natste plekje van de border, waar de hoge bloeistengels van ver opvallen.
Giftig in elke kleur
Beide soorten zijn giftig. Lobelia cardinalis bevat alkaloïden zoals lobelanine en lobeline, en de ASPCA noemt hem giftig voor honden, katten en paarden. Klachten zijn onder meer braken, diarree, speekselen en hartritmestoornissen. Plant lobelia's dus niet waar huisdieren of kleine kinderen eraan kunnen knabbelen.
