Gekweekt rood, niet geverfd
Bij de tuinchrysant (Chrysanthemum × morifolium) bestaan veel rode tinten, van warm steenrood tot donker bordeaux. Die kleur is het werk van kwekers: in China wordt de chrysant al duizenden jaren veredeld en wereldwijd zijn er inmiddels meer dan twintigduizend cultivars. Rood vind je zowel bij kleine pompons als bij grote gevulde bloemen.
Bij sommige rassen is de punt of de onderkant van het bloemblad lichter, waardoor de bloem tweekleurig lijkt.
Wat rood traditioneel zegt
In de Victoriaanse bloementaal werd de rode chrysant traditioneel geassocieerd met 'ik hou van je', terwijl geel voor afgewezen liefde stond. Tegenwoordig kiezen de meeste mensen rood gewoon om de warme kleur. Omdat de chrysant van nature bloeit als de dagen korter worden, voelt een rood boeket in oktober en november heel vanzelfsprekend.
In België, Frankrijk en Italië is de chrysant in elke kleur vooral een grafbloem. Komt de ontvanger daarvandaan, dan is een roos of gerbera misschien een veiligere keuze.
Rode chrysanten passen bijvoorbeeld bij:
- een herfstboeket met oranje en gele bloemen, bruin blad en takken met bessen;
- een kerstschikking in donkerrood met dennengroen en witte bloemen;
- een pot bij de voordeur of op het balkon als kleurrijke herfstbloeier.
Verzorging in de vaas
- Maak de stelen schuin korter voordat ze in de vaas gaan, en opnieuw bij elke waterwissel.
- Verwijder blad onder de waterlijn, zodat het water helder blijft.
- Zet het boeket koel en niet naast een fruitschaal.
- Knip een verwelkte bloem weg, dan komen de andere beter uit.
Huisdieren
Rood maakt de chrysant niet giftiger of veiliger dan andere kleuren. De ASPCA rekent de plant tot de giftige soorten voor katten, honden en paarden vanwege pyretrinen en sesquiterpeenlactonen, die maag-darmklachten en huidirritatie kunnen geven. Heeft je dier ervan gegeten en wordt het ziek, overleg dan met je dierenarts.
