Rood in alle tinten
Bij de grootbloemige snijgladiolen is rood een van de sterkste kleuren, van oranjerood en scharlaken tot karmijn en bijna zwart wijnrood. Wilde gladiolen zijn vaak klein en bescheiden; de zware aren van de bloemist zijn het resultaat van lange veredeling. Een gids van Mississippi State University deelt gladiolen in naar bloemgrootte: van miniaturen met bloemen kleiner dan ruim zes centimeter tot reuzen van meer dan veertien centimeter breed.
De bloemblaadjes kunnen glad, gegolfd of gefranjerd zijn.
De lijn van het boeket
Een gladiool is vooral lijn. Volgens dezelfde gids geven gladiolen structuur en een sterke verticale beweging aan een arrangement; andere bloemen vullen de vorm daaronder aan. Rood staat ook prima alleen: drie tot vijf stelen in een hoge glazen vaas vullen een hal of een feesttafel. Omdat de gladiool met de veertigste trouwdag wordt geassocieerd, is een bos rode gladiolen een passend gebaar bij een robijnen huwelijk.
Met tien stelen kun je volgens de gids zelfs een klein bruidsboeket, corsages en een tafelstuk maken, doordat je losse bloemetjes van de aar kunt gebruiken.
Zo houd je ze mooi in de vaas
- Kies stelen waarvan de onderste bloem net open is of de onderste knoppen al kleur tonen; de rest gaat in de vaas vanzelf open.
- Snijd de steel schuin met een scherp mes en zet hem meteen in schoon water.
- Gebruik een hoge, zware vaas zodat het boeket niet omvalt.
- Bewaar de stelen rechtop. Gladiolen groeien sterk naar boven, dus een liggende steel krijgt een bocht.
- Haal uitgebloeide bloemen onderaan weg.
- Houd ze uit de buurt van fruit: gladiolen zijn gevoelig voor ethyleen.
Huisdieren
Op de lijst van de ASPCA staat gladiool als giftig voor honden, katten en paarden. Mogelijke verschijnselen zijn kwijlen, braken, diarree en lusteloosheid. Het meeste gif zit in de knollen, maar zet ook een vaas met afgesneden rode gladiolen buiten bereik van een nieuwsgierige kat.
