Zo herken je een dahlia
De dahlia hoort bij de composietenfamilie, net als de margriet en de zonnebloem. Wat je als één bloem ziet, is een bloemhoofdje van tientallen kleine bloempjes. Onder de grond vormt de plant knollen waarmee hij de winter overleeft. De dahlia komt uit Mexico en Midden-Amerika en is de nationale bloem van Mexico.
De bloemvorm verschilt enorm. Een enkelbloemige dahlia heeft één krans bloembladen en een zichtbaar hart; bij een gevulde dahlia zie je het hart helemaal niet meer. Baldahlia's zijn bijna perfecte bollen en bij cactusdahlia's rollen de smalle bloembladen zich op tot puntjes.
Bekende rode rassen
- 'Bishop of Llandaff': halfgevulde, pioenbloemige helderrode bloem met een zichtbaar hart boven bijna zwart, donkerpaars blad. Hij wordt ongeveer een meter hoog, en bestuivers kunnen goed bij nectar en stuifmeel.
- 'Dovegrove': een enkelbloemige rode dahlia met een open hart.
- 'Grenadier' en 'Zorro': gevulde decoratieve dahlia's, waarvan 'Zorro' diep karmijnrood is.
- 'Chat Noir': een semicactusdahlia in donker wijnrood.
De RHS bekroonde elk van deze rassen met een Award of Garden Merit.
Rood in een herfstboeket
Een rode dahlia is een natuurlijk middelpunt van een herfstboeket. Hij past bij oranje en gele bloemen, donker blad en takken met bessen, en donkerrood werkt ook in een ingetogen boeket in één kleur. Snijd je zelf in de tuin, wacht dan tot de bloemen helemaal open zijn en zet de stelen meteen in water.
Uit knoppen komt in de vaas niets meer, maar de plant maakt nieuwe bloemen naarmate je meer snijdt. Een buiten gekweekte dahlia bloeit van juli tot de eerste vorst, dus rode dahlia's zijn geen bloem voor het hele jaar.
Giftig?
De kleur verandert niets aan de giftigheid. Volgens de ASPCA geeft de dahlia honden, katten en paarden lichte maag-darmklachten en huidirritatie; welke stof daarachter zit, is onbekend. Levensgevaarlijk is de plant niet, maar zet het boeket buiten bereik. Braakt je dier of heeft het diarree na het eten van bloemen, vraag dan de dierenarts om advies.
