De klassieke rode balkonplant
Pelargoniums horen bij de ooievaarsbekfamilie (Geraniaceae) en de meeste soorten komen uit zuidelijk Afrika. De bekendste rode is de staande of zonale pelargonium (Pelargonium × hortorum), die is ontstaan uit kruisingen van P. zonale en P. inquinans. De naam zonale verwijst naar de donkere, ringvormige band op het blad.
Wrijf je over het blad, dan komt er een kruidige geur vrij. Een bekend oud rood ras is 'Paul Crampel', dat geldt als de klassieke rode geranium voor de bloembak.
Zomerverzorging
- Zon: volle zon is het best, al verdraagt de staande pelargonium wat schaduw.
- Water: hij is geen dorstige plant. Geef matig water en zorg dat de grond niet nat blijft.
- Voeding: geef in het voorjaar om de tien tot veertien dagen een evenwichtige vloeibare mest. Zodra er knoppen komen, schakel je over op een kaliumrijke voeding, zoals tomatenmest, om de twee weken.
- Knip uitgebloeide schermen geregeld weg, vooral bij nat weer, want natte bloemen trekken grauwe schimmel aan.
- Zet de potten niet te dicht op elkaar: slechte ventilatie bevordert schimmel en roest.
Overwinteren
Droogte kan hij hebben, vorst niet. Haal de plant voor de eerste nachtvorst naar een lichte, koele en luchtige plek. Bij zeven tot tien graden kan hij doorbloeien. Geef in de winter weinig water en laat de grond tussen twee gietbeurten opdrogen. In het voorjaar mag je stevig terugsnoeien voor nieuwe groei.
Stekken wortelen onder goede omstandigheden in ongeveer drie weken.
Giftig voor huisdieren
Volgens de ASPCA is de pelargonium giftig voor honden, katten en paarden. Geraniol en linalool kunnen braken, weinig eetlust, sloomheid en huidontsteking veroorzaken. Zet de pot buiten bereik, of kies voor een huis met dieren een andere plant. Fuchsia en de vlinderorchidee gelden als niet giftige alternatieven.
