Zacht roze aan een lange steel
Roze komt bij gladiolen veel voor. De gids van Mississippi State University noemt roze, zalm en rozerood naast wit, rood, lavendel en zelfs groen, in intensiteiten van bleek tot diep. Er zijn ook tweekleurige cultivars. De gladiool heeft bijna geen geur: volgens dezelfde gids draait het bij deze bloem om lijn, patroon en vorm.
Dat maakt een roze gladiool een goede keuze voor iemand die gevoelig is voor sterke bloemgeuren, en voor een eettafel waar geur zou storen.
Het zachte roze past bij een bedankje, een verjaardag of een zomerfeest en combineert mooi met witte rozen, pioenen of lichtgroen blad.
Als de knoppen opengaan
Een gladiolenaar bloeit van onder naar boven, steeds één of een paar bloemen tegelijk. Koop of snijd daarom stelen waarvan de onderste bloem net open is; dan gaan de meeste knoppen in de vaas nog open.
- Snijd de steel schuin af met een scherp mes en zet hem direct in schoon water.
- Bewaar de stelen rechtop, anders buigt de top omhoog.
- Haal de onderste bloemen weg zodra ze verwelken.
Zelf kweken
Gladiolen bloeien in de zomer, ongeveer van juli tot september. Plant de knollen na de laatste nachtvorst op een zonnige plek in goed doorlatende grond met een pH van ongeveer 6,5 tot 7, een centimeter of tien diep. Geef regelmatig water; de gids noemt zo'n 2,5 centimeter per week voor een goede bloeiaar, maar natte voeten verdraagt de plant niet.
Voor snijbloemen de hele zomer plant je om de één tot twee weken een nieuwe portie. De meeste problemen zijn knol- en stengelrot, en de gladiolentrips beschadigt vooral de bloemaren. Graaf de knollen in de herfst op en bewaar ze koel en droog, rond de tien graden.
Huisdieren
Ook roze gladiolen staan bij de ASPCA als giftig voor honden, katten en paarden; de knollen bevatten het meeste gif. Kwijlen, braken en diarree zijn de bekendste klachten.
