Van Mexico naar Zundert
Dahlia's groeien in het wild van Mexico tot Colombia. Oorspronkelijk werden de knollen gekweekt om te eten; pas later werd de dahlia een sierplant. De naam eert de Zweedse botanicus Andreas Dahl, een leerling van Linnaeus. De gekweekte dahlia's van nu zijn bijna allemaal hybriden en er bestaan minstens twintigduizend variëteiten.
Echt blauw zit daar niet bij.
In Nederland heeft de dahlia een bijzondere plek. Het land telt ruim twintig dahliacorso's, waarbij praalwagens met dahlia's worden bedekt. Het Bloemencorso Zundert, op de eerste zondag van september, is het grootste dahliacorso ter wereld en staat op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed.
Voor corsowagens gebruikt men vooral compacte pompon-, ster- en cactusdahlia's die kleurvast zijn.
Vormen
De belangrijkste groepen zijn de enkelbloemige dahlia, de anemoonbloemige, de halskraagdahlia, de waterleliedahlia, de decoratieve dahlia, de pompondahlia en de cactus- en semicactusdahlia. Daarnaast zijn er kleinere groepen, zoals orchideebloemige en pioenbloemige dahlia's. Zwarte dahlia's zijn zeldzaam; hun donkere kleur komt door een hoge concentratie anthocyaan. 'Karma Choc' en 'Arabian Night' zijn voorbeelden.
Kweken in een Nederlandse tuin
- Dahlia's willen zon en goed doorlatende, voedselrijke grond.
- Trek de knollen in het voorjaar binnen voor en plant ze na de IJsheiligen uit, als er geen vorst meer komt.
- Zet hoge planten op tijd vast aan een stok.
- Geef in droge periodes ruim water en knip uitgebloeide bloemen wekelijks weg.
- Graaf de knollen op voordat het gaat vriezen en bewaar ze koel, donker en vorstvrij.
Snijden en huisdieren
Snijd dahlia's als de bloem bijna helemaal open is, want knoppen gaan na het afsnijden niet meer open. Volgens de ASPCA is de dahlia giftig voor honden, katten en paarden, maar de klachten zijn mild: lichte maag-darmklachten en huidirritatie.
