Een groot geslacht
Het geslacht Magnolia telt volgens de Nederlandstalige Wikipedia ongeveer driehonderd soorten. Ze komen voor in het oosten van Noord-Amerika, Midden- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied, maar het zwaartepunt ligt in China, Indochina en Maleisië. De naam eert de Franse botanicus Pierre Magnol. Een magnoliabloem heeft geen duidelijk onderscheid tussen kelk- en kroonbladen: er zijn zes of meer bloemdekbladen, spiraalsgewijs rond een kegelvormige bloembodem.
De kleuren lopen van wit tot diep paarsrood.
Welke magnolia's zie je hier?
- De stermagnolia (Magnolia stellata) uit Japan, een langzaam groeiende struik met smalle, stervormige bloemdekbladen.
- Magnolia × soulangeana, met grote komvormige bloemen in wit, roze en wijnrood; een van de meest geplante magnolia's.
- Magnolia × loebneri, een kruising van Magnolia kobus en de stermagnolia, die iets later bloeit.
- Magnolia liliiflora uit Zuid-China, een kleinere struik met roze tot paarse bloemen en een van de ouders van de soulangeana.
Vroegbloeiende Aziatische soorten lopen in ons klimaat het risico dat nachtvorst de bloemen beschadigt.
Planten
De Royal Horticultural Society adviseert een zonnige, beschutte plek met vruchtbare, vochtige maar goed doorlatende grond. Veel magnolia's hebben het liefst licht zure tot neutrale grond; test de pH als je twijfelt. Een koude kom in de tuin, waar vorst blijft hangen, is geen goede plek voor een vroege bloeier.
Houd bij een boom in het gazon de eerste jaren een cirkel kale grond van minstens 1,2 meter vrij. Containerplanten hebben in het groeiseizoen extra regelmatig water nodig. Jonge bomen doen er een paar jaar over voordat ze goed bloeien.
Snoeien en huisdieren
Snoei bladverliezende magnolia's alleen tussen midzomer en vroege herfst; in de late winter en het vroege voorjaar bloeden de wonden. Mulch jaarlijks, maar houd tien centimeter rond de stamvoet vrij, zodat de bast niet gaat rotten. Een magnolia groeit van nature mooi, dus beperk snoeien tot dode, beschadigde of kruisende takken.
Huisdiereigenaren kunnen gerust zijn: de stermagnolia staat bij de ASPCA als niet giftig voor hond, kat en paard.
